Translatorium II - linia fińska 3320-ZLF72-TR2
Zajęcia obejmują głównie część praktyczną. Krytyczna analiza tłumaczonych samodzielnie tekstów, ćwiczenie tłumaczeń ustnych, ćwiczenia symultaniczne i konsekutywne o różnym charakterze i stopniu trudności.
Po zaliczeniu ćwiczeń translatorskich student w praktyce korzysta z literatury przedmiotu oraz bazy słownikowej; stosuje podstawowe narzędzia pracy tłumacza; kompetentnie analizuje tekst - w tym literacki – pod kątem własnych możliwości warsztatowych; unika najczęstszych błędów językowych w polszczyźnie.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Ogólnie: obowiązkowe | W cyklu 2023Z: translatoria |
Tryb prowadzenia
Wymagania (lista przedmiotów)
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
Po ukończeniu zajęć student:
ma podstawową wiedzę z zakresu językoznawstwa ogólnego oraz gramatyki, stylistyki, historii języka kierunkowego/fińskiego (K_W02),
ma podstawową wiedzę z zakresu translatologii i potrafi ją wykorzystać w praktyce (K_W04),
ma podstawową wiedzę niezbędną w profesjonalnej analizie i interpretacji tekstów/ także w języku fińskim (K_W08),
posiada kompetencję językową czynną i bierną w zakresie języka fińskiego na poziomie zaawansowanym w języku pisanym i mówionym – (po I roku A2, po II - A2+, III-B2) po IV roku - poziom C1. Potrafi zrozumieć dłuższą wypowiedź, napisać tekst w podstawowych stylach funkcjonalnych (w tym styl urzędowy), i gatunkach (list, sprawozdanie, esej), zna podstawowe języki specjalistyczne (ze szczególnym uwzględnieniem terminologii prawnej i prawniczej, języka biznesu i administracji publicznej). Potrafi konstruować różne rodzaje tekstu zgodnie z regułami pragmatyki komunikacji językowej (K_U10),
potrafi dokonać przekładów pisemnych oraz tłumaczeń ustnych z języka fińskiego na język polski oraz z języka polskiego na język fiński (K_U15),
jest gotów do samodzielnego podnoszenia poziomu swojej wiedzy i umiejętności językowych w zakresie języka fińskiego, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia, śledzi procesy zachodzące w języku (K_K01),
zna i rozumie w stopniu zaawansowanym podstawowe zasady tworzenia i rozwoju różnych form przedsiębiorczości (K_W13).
Kryteria oceniania
Metody dydaktyczne obejmują samodzielne tłumaczenie tekstów, tłumaczenie tekstów w parach, analiza i korekta błędów językowych, tworzenie glosariuszy, praca grupowa we wspólnym pliku, prezentacja literatury przedmiotu, opracowanie aktualności z zakresu studiów translatorycznych.
Na ocenę końcową składa się:
- obecność na zajęciach,
- bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność,
- poziom przełożonych i samodzielnie zredagowanych tekstów.
Praktyki zawodowe
Nie dotyczy.
Literatura
Aaltonen, S., Siponkoski, N., & Abdallah, K. (2015). Käännetyt maailmat. Johdatus käännösviestintään. Helsinki: Gaudeamus.
Hejwowski, K. (2004). Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, PWN, Warszawa.
Helin, I., & Yli-Jokipii, H. (2008). Kohteena käännös: Uusia näkökulmia kääntämisen ja tulkkauksen tutkimiseen ja opiskelemiseen.
Wojtasiewicz, O. (1992). Wstęp do teorii tłumaczenia, PWN, Warszawa.
Współczesne teorie przekładu. Antologia (2009). P. Bukowski, M. Heydel (red.), Znak, Kraków.