Przestrzenie produkcyjne i usługowe 1900-3-PPU-GSE

Współcześnie obserwowane zmiany w sposobach organizacji przestrzennej działalności gospodarczej są efektem wielu współzależnych procesów o charakterze politycznym (integracja gospodarcza), społecznym (migracje) czy też technologicznym (informatyzacja). Z różnym nasileniem widzimy te zmiany w przemyśle przetwórczym, w rolnictwie, w różnych rodzajach usług (biurowych, handlowych, transportowych).
Skutki tych procesów, to głównie znaczące przekształcenia przestrzeni społeczno-gospodarczej, szczególnie w najintensywniej wykorzystywanych obszarach miejskich.
Dotyczy to regionów miejskich, samych miast, ich części, stąd analiza ogniskuje się wokół takich pojęć jak: przestrzeń, strefa przemysłowa, dzielnica biurowa, sieć drogowa, infrastruktura teleinformatyczna.
W mikroskali zmiany te możemy obserwować na przykładzie fabryki, warsztatu, dworca, biura, banku, gospodarstwa rolnego, centrum logistycznego, czy stadionu sportowego.
Zależnie od rodzaju wytwórczości czy usług, podmioty organizujące tę działalność gospodarczą w przestrzeni można charakteryzować przez pryzmat specyficznych pojęć, wśród których podstawowe to: delokalizacja, sieci biznesu, dematerializacja, tayloryzm, elastyczna specjalizacja, fordyzm, produkcja, cyfryzacja, przemysł 4.0, prosumpcja, e-gospodarka, just-in-time, nieprzenośność, brownfields, reindustrializacja, call center, hot desk, inercja, co-working, home business …

Student, aby osiągnąć efekty kształcenia zdefiniowane dla tego przedmiotu musi nauczyć się i napisać poprawnie zaliczenie pisemne.

Nakład pracy studenta: 3 ECTS = 3 × 20h = 60h (w bezpośrednim kontakcie 2 ECTS)
(N) – praca w bezpośrednim kontakcie z nauczycielem,
(S) – praca własna (samodzielna) studenta.
Zajęcia (wykład) = 30h (N)
• Konsultacje = 7h (N)
• Zaliczenie wykładu = 3h (N)
• Przygotowanie (samodzielne) do egzaminu = 20h (S)
RAZEM = około 60h