Seminarium międzydziedzinowe „integracyjne” 1800-SZD-SEM

DOKTORANT ZNA I ROZUMIE:

WG_2 - główne tendencje rozwojowe dyscyplin naukowych lub
artystycznych, w których odbywa się kształcenie;
WG_3 - metodologię badań naukowych;
DOKTORANT POTRAFI:
UW_1 - wykorzystywać wiedzę z różnych dziedzin nauki lub
dziedziny sztuki do twórczego identyfikowania, formułowania i
innowacyjnego rozwiązywania złożonych problemów lub
wykonywania zadań o charakterze badawczym, a w
szczególności:
 definiować cel i przedmiot badań naukowych, formułować
hipotezę badawczą,
 rozwijać metody, techniki i narzędzia badawcze oraz
twórczo je stosować,
wnioskować na podstawie wyników badań naukowych;
UW_2 - dokonywać krytycznej analizy i oceny wyników badań
naukowych, działalności eksperckiej i innych prac o charakterze
twórczym oraz ich wkładu w rozwój wiedzy;
UK_01 - komunikować się na tematy specjalistyczne w stopniu
umożliwiającym aktywne uczestnictwo w międzynarodowym
środowisku naukowym;
UK_02 - upowszechniać wyniki działalności naukowej, także w
formach popularnych;
UK_03 - inicjować debatę;
UK_04 - uczestniczyć w dyskursie naukowym.
UK_05 - posługiwać się językiem obcym na poziomie B2
Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego w
stopniu umożliwiającym uczestnictwo w międzynarodowym
środowisku naukowym i zawodowym;
UU_01 - samodzielnie planować i działać na rzecz własnego
rozwoju oraz inspirować i organizować rozwój innych osób;
UU_02 - planować zajęcia lub grupy zajęć i realizować je z
wykorzystaniem nowoczesnych metod i narzędzi;
DOKTORANT JEST GOTÓW DO:
KK_01 - krytycznej oceny dorobku w ramach danej dyscypliny
naukowej lub artystycznej
KK_02 - krytycznej oceny własnego wkładu w rozwój danej
dyscypliny naukowej lub artystycznej
KK_03 - uznawania znaczenia wiedzy w rozwiązywaniu
problemów poznawczych i praktycznych
Dodatkowe efekty kształcenia podane przez prowadzącego
zajęcia:

- interdyscyplinarno-międzydziedzinowa integracja doktorantów,
również poprzez wspólny namysł nad problemami metodologii,
nauki i metanauki.
- ukształtowanie specyficznej wrażliwości filozoficzno-naukowej,
również zdolności do krytycznej, metanaukowej oceny własnego
dorobku, konstruowanego przez siebie wywodu i przedmiotu
badań
- wspólne, realizowane w trybie dyskusyjnym, negocjowanie
kształtu realizowanego wywodu, modelu uprawiania nauki,
dyskursu / paradygmatu naukowego obieranego za punkt
wyjścia w ramach tworzenia dysertacji

Dwukrotna (w trakcie trwania seminarium na roku pierwszym i
trzecim) prezentacja wyników pracy nad doktoratem.

Literatura Przykładowa:

C. G. Hempel, Filozofia nauk przyrodniczych, przeł. B. Stanosz,
Warszawa 2001.
Nowy eksperymentalizm – teoretycyzm – reprezentacja, pod
red. D. Sobczyńskiej i P. Zeidlera, Poznań 1994.
Paul Feyerabend, Przeciw metodzie, przeł. S. Wiertlewski,
Warszawa 2021.

Stanisław Lem, Summa technologiae, posłowie J. Jarzębski,
Kraków 2021.
Karl Popper, Wiedza obiektywna. Ewolucyjna teoria
epistemologiczna, przeł. i przypisami opatrzył A. Chmielewski,
Warszawa 1992.
J. Roberts, The Necessity of Errors, London 2011.
L. Daston, Scientific Error and the Ethos of Belief, “Social
Research” 2005 vol. 72 no. 1.